Wybór tkaniny na lożę restauracyjną zwykle sprowadza się do koloru i wzoru, a to akurat najmniej ważna decyzja z całego procesu. Ważniejsze pytanie brzmi: jak ta tkanina zachowa się po dwóch latach codziennego użytkowania, a nie jak wygląda na pierwszym zdjęciu.
Odporność na ścieranie to podstawowy parametr, ale sam w sobie niewiele mówi bez kontekstu użytkowania. Loża w restauracji z długimi kolacjami, gdzie goście siedzą godzinę czy dwie, znosi zupełnie inne obciążenie niż siedzisko w pubie, gdzie ktoś wchodzi i wychodzi co pół godziny, ocierając się o krawędź przy każdym wstawaniu. Ta druga sytuacja zużywa tkaninę szybciej, nawet jeśli liczba gości dziennie jest podobna.
Kolor ma znaczenie praktyczne, nie tylko estetyczne. Jasne tkaniny pokazują plamy i ślady użytkowania szybciej niż ciemne, ale ciemne z kolei bywają trudniejsze w doborze przy dziennym świetle w małej sali, bo optycznie zabierają przestrzeń. Wzorzyste tkaniny maskują drobne zabrudzenia lepiej niż jednolity kolor, co ma znaczenie w lokalach, gdzie czyszczenie odbywa się raz dziennie, a nie po każdym gościu.
Warto też zapytać producenta o próbnik przed podjęciem decyzji: przy zamawianiu np. loży Paris próbnik tkanin wysyłamy na życzenie jeszcze przed złożeniem zamówienia. Zdjęcie na stronie i realna tkanina w dłoni to dwie różne sprawy. Faktura, grubość i sposób, w jaki tkanina układa się na piance, widać dopiero przy bezpośrednim kontakcie, nie na ekranie.
Jeśli nie masz pewności, która tkanina sprawdzi się w Twoim lokalu, opisz producentowi po prostu, jak intensywnie loża będzie używana i ile godzin dziennie będzie w ruchu. Dobór pod konkretne warunki jest łatwiejszy niż wybieranie koloru z całej palety na wyczucie.